Nieruchomości budynkowe i lokalowe

Dylemat wyboru pomiędzy własnym mieszkaniem w bloku lub kamienicy a domem jednorodzinnym ma swoje odzwierciedlenie w rozróżnieniu prawnym na nieruchomości lokalowe i budynkowe. Nieruchomość budynkowa stanowi budynek trwale związany z gruntem, który nie wchodzi w skład nieruchomości gruntowej, tylko jest odrębnym przedmiotem własności. Nieruchomość tego rodzaju powstaje, gdy wpisany do księgi wieczystej właściciel gruntu wybuduje na nim budynek. Tak samo jest gdy użytkownik wieczysty kupuje budynek przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. W obu przypadkach nieruchomości gruntowa i budynkowa wzajemnie się do siebie odnoszą, a w konsekwencji niemożliwe jest nabywanie budynku bez rozwiązania kwestii własności gruntu i odwrotnie. W praktyce takie sytuacje się zdarzają, co obserwujemy w dużych miastach, w których po wojnie pobudowano budynki na gruntach mających swoich właścicieli. Takie sytuacje są wciąż częste w Warszawie, co sprawia, że duże obszary zabudowy mają niejasny status prawny i czekają na rozwikłanie. Inaczej sytuacja wygląda w przypadku nieruchomości lokalowych, która w celu ustanowienia odrębnej własności lokalu została wyodrębniona z nieruchomości macierzystej (gruntowej lub budynkowej). Nieruchomość lokalowa jest lokalem mieszkalnym lub lokalem o innym przeznaczeniu.

Both comments and pings are currently closed.